Logo berkelbode.nl


Tiny zorgt voor lekker geuren in de Borkel. Ze ontdekt dat er beter gegeten wordt door de verse geuren die er tijdens het koken in de kamer hangen.
Tiny zorgt voor lekker geuren in de Borkel. Ze ontdekt dat er beter gegeten wordt door de verse geuren die er tijdens het koken in de kamer hangen. (Foto: Ina Stoel)
De Vrijwilliger Centraal

Nooit te oud voor een nieuwe bestemming

In de rubriek 'De vrijwilliger Centraal' brengt Stichting Welzijn Lochem wekelijks informatie voor en over vrijwilligerswerk. De artikelen zijn ook te vinden op www.vrijwilligerscentralelochem.nl

Door Ina Stoel

Geboren in 1946 leidde Tiny van Dam het leven, zoals dat met vrouwen in die tijd ging. "Als getrouwde vrouw had je geen eigen leven meer." Op haar 17e leerde ze haar man kennen en zocht een baan, die paste bij zijn leven. Jarenlang stond ze achter de toonbank in de zuivelwinkel. Ze verzorgde de administratie van de palletfabriek, die hij in 1977 had opgezet. Ze deed het met plezier naast het opvoeden van haar 2 kinderen en dacht er verder niet over na. Na de verkoop van de fabriek in de jaren '90 begon haar man een kleine onderneming. Toén wist ze: "Ik ga de administratie niet nog een keer doen. Ik wil vrij zijn".

De zoektocht naar háár bestemming begon. Vrijwilliger in een huiskamerproject in het ziekenhuis in Deventer. Er werden mensen opgenomen, die geen ziekenhuishulp meer nodig hadden, maar nog onvoldoende hersteld waren om naar huis te gaan. Alleenstaande bejaarden bezoeken. "Ik kon altijd goed met oude mensen overweg." Voor activiteiten op de woensdagmiddag waren in een tehuis in Gorssel genoeg vrijwilligers. "Ik voegde niets toe". Tot ze gevraagd werd voor demente ouderen te koken in de huiskamer van afdeling Flora locatie de Borkel. "Ik voelde me direct thuis. Bewoners vergeten veel, maar niet mijn gezicht." Ze ontdekt dat er beter gegeten wordt door de verse geuren die er tijdens het koken in de kamer hangen. Dat geeft voldoening. Ook gebruikt ze het benoemen van wat ze kookt voor gesprekken.

Tiny werkt zoveel mogelijk aan de huiskamertafel. Een enkele bewoner schilt aardappelen. Het ontroert haar, als een bewoner met een sombere stemming opfleurt door haar aandacht. Inmiddels is ze een paar keer per week op deze afdeling te vinden. Om te strijken, met de bewoners te zingen, koffie te drinken en te helpen met eten.

"Dit werk past bij me." Ze ontdekt het heerlijk te vinden alléén met bewoners bezig te zijn. "Leer je jezelf nog kennen op je oude dag." Ze is nieuwsgierig naar hun vroegere leven. "Wat beroert hen. Waarom doen ze zoals ze doen." "Je moet dit vrijwilligerswerk alleen doen, als je het zelf wilt. Als je het van jezelf moet, kom je jezelf hier tegen", benadrukt Tiny. "En niet bang zijn voor wat je aantreft. En het werk niet op jezelf betrekken."

"Als ik hier vandaan kom, dan voel ik me licht. Zo tevreden. Dat ik toch daar ben gekomen, waar ik hoor," zegt Tiny met een brede glimlach.

Aangestoken? De afdeling bij de Borkel kan nog meer enthousiaste vrijwilligers gebruiken.

1 reactie
Meer berichten