"Ik heb een groot verantwoordelijkheidsgevoel."
"Ik heb een groot verantwoordelijkheidsgevoel." (Foto: Ina Stoel)
De Vrijwilliger Centraal

De valkuil van bevlogenheid

Rikie Oosthof was al op haar dertiende voorzitter van de net opgerichte afdeling Lochem van de Nederlandse Jeugdbond voor Natuurstudie.

Door Ina Stoel

Deze landelijke organisatie wordt geheel gerund door jongeren (destijds 13 tot 23-jarigen). Toch hadden ze meteen een formeel bestuur. "Ik heb daar heel goed leren vergaderen", vertelt ze. Op haar 16e werd ze afgevaardigde naar het districtsbestuur, op haar 17e voorzitter. Daarnaast is ze in haar leven dikwijls secretaris, penningmeester, redactielid van organisaties geweest.

"Ik heb een groot verantwoordelijkheidsgevoel", vertelt Rikie. "En organiseren en besturen ligt me erg goed. Zo ben ik ook bestuurslid geweest van de Scandinavische Vereniging Twente. Dat heb ik wel twintig jaar gedaan en dat levert hele mooie contacten op. Het blijft echter belangrijk ook goed op je eigen grenzen te letten". En Rikie weet waarover ze het heeft! Rikie is een Lochemse in hart en nieren. Ze vindt het erg belangrijk te kijken naar wat het leven in Lochem kan verrijken en wat er beter kan in alle lagen van de bevolking. Ze heeft oog voor het ontbrekende en het onrechtvaardige. Ze begeleidde onder meer natuurbeschermingskampen vanuit scholen onder de vlag van het IVN (Instituut voor Natuurbescherming). En ze is secretaris van de Stichting Dag Lochem, die al sinds 1972 bestaat. De Stichting organiseert activiteiten op cultureel gebied, zoals concerten, tentoonstellingen en lezingen, die buiten het gangbare theater- en concertzaalcircuit vallen.


Rikie (30 jaar lang lerares Nederlands en psychologie) is sinds enkele jaren met pensioen. Ze geeft nu één dag per week Zweeds aan leerlingen van de Propschool, die extra uitgedaagd moeten worden. Ze vindt het erg prettig ergens bij te horen. "Ook al ben ik een leider, ik werk graag samen met anderen in een team." Met deze lessen kan ze haar liefde voor Zweden overbrengen.


Haar grote inzet bij de oprichting van de Vereniging Het Stadshuus belicht vooral haar 'trekkersrol'. "Ik ben bevlogen en gá er dan helemaal voor. In combinatie met mijn verantwoordelijkheidsgevoel maakt dit, dat ik niet altijd mijn grenzen goed in de gaten hou. De werkzaamheden vroegen té veel tijd en energie van mij en dat had ik te laat in de gaten. Dit is een valkuil voor alle vrijwilligers zoals ik". Eind januari leidt ze "de Avond van de Poëzie" in de Synagoge, start van de Nederlandse poëzieweek. Lochemers dragen daar gedichten naar eigen keuze voor met muzikale intermezzo's. "Ik geniet van dit soort bijeenkomsten, maar let nu beter op wat ik wel en niet (fysiek) aankan!"

Meer berichten