Bert Kamphuis met een klein gedeelte van zijn inmense verzameling. (Foto: Arjen Dieperink)
Bert Kamphuis met een klein gedeelte van zijn inmense verzameling. (Foto: Arjen Dieperink) (Foto: )

Bert Kamphuis en zijn verzameling

De een verzamelt postzegels, de ander verzamelt alles van zijn favoriete club. Bert Kamphuis verzamelde in de loop der jaren modellen van diverse vrachtwagens, opleggers. Als chauffeur zat hij veel op de weg en kocht onderweg zijn verzameling, thuis keurig opgeborgen.

Door Arjen Dieperink

LOCHEM - De deur van de aanleunwoning zwaait open "kom er in", zegt Bert. Neergeploft op zijn groene lederbank pakt hij zijn shag en aansteker. De 64-jarige Bert Kamphuis, telg uit een familietransportbedrijf in Epse, zat al vanaf zijn zestiende jaar achter het stuur. "Ach, dat ging toen eenmaal zo in die tijd."

Zijn schouders erbij ophalend steekt Kamphuis zijn sigaar aan. Enkele rookkringen verschijnen boven zijn hoofd, waarna hij zijn verhaal vervolgde: "Zo'n half tot driekwart jaar heb ik zonder groot rijbewijs gereden. Ik reed eerst nationaal, kwam toen wel in België maar dat noem ik niet internationaal. In 1982 ben ik voor VOS in Apeldoorn gaan rijden. Wij brachten stukgoed naar Scandinavië. Vele jaren heb ik ook naar Duitsland en Oostenrijk gereden. Nevin was onze opdrachtgever om de CV-ketels te transporteren. in 1997 kwam ik terug in Epse. Alles tussen Scandinavië en Zuid-Europa heb ik tijdens mijn tijd als internationaal chauffeur gereden." De vrijheid die het vak met zich meebrengt, trok Bert. "Ik heb zoveel mooie dingen meegemaakt, teveel om op te noemen. Dat houd je scherp en blijf je het leuk vinden om internationaal chauffeur te zijn."

Het vervelendste vond Kamphuis om in het weekend langs te kant van de weg te moeten staan. Voor enkele opsporingsambtenaren was hij geen onbekende. "Als ik in Zwitserland reed, was mijn aanhanger regelmatig iets te zwaar beladen. De heren van de BRG kenden op den duur mijn DAF en pikten mij met voorrang van de weg af. Tja, dan was je de sigaar en moest je betalen voor je verder kon."

Chauvinistisch

Kamphuis schudt zijn kussen, voorzien van het DAF-logo op en vervolgt zijn verhaal: "Ik ben eigenlijk een DAF-gek. Dat kun je ook wel terugzien in mijn grote verzameling vrachtwagens (huifwagens, zwaar transport, koelopleggers). Ik weet nog het kenteken van mijn eerste DAF" , hij wijst naar één van de modelwagens. "Mijn DAF had een neusje, net als dat model met het kenteken '7B1509'. Misschien ben ik wel een beetje chauvinistisch. Vind DAF een prachtige wagen om in te rijden. Vroeger kon je bij pech nog een poging doen om ze zelf te repareren, tegenwoordig niet meer." Hij wijst naar een oud DAF-model " Zulke types, dat die gereden hebben weten mijn kinderen niet. Veel van mijn modellen heb ik vroeger bij BIMO-truck in Limburg gekocht. Kwam er regelmatig met de vrachtwagen langs.' Het waren toen betaalbare modellen. Indien ik nu dezelfde modellen moet kopen ben je een kapitaal kwijt." Rijden doet Bert niet meer. "Ben helaas afgekeurd. Had mijn chauffeursleven liever anders afgesloten. Het enige verschil is dat ik nu rustig een pilsje kan pakken wanneer ik zin heb."

Meer berichten