De honderd jarige Johanna Groot Wesseldijk - Bouwmeester leest nog iedere dag de krant. (Foto: Arjen Dieperink)
De honderd jarige Johanna Groot Wesseldijk - Bouwmeester leest nog iedere dag de krant. (Foto: Arjen Dieperink) (Foto: )

'Er is geen geheim om 100 te worden'

Vorige week woensdag stond er een advertentie in de Berkelbode met de tekst: "Op vrijdag 6 september hoop ik Johanna Groot Wesseldijk - Bouwmeester mijn honderdste verjaardag te vieren." Verder was de advertentie voorzien van de plek waar zij de felicitaties in ontvangst kon nemen en haar adres.

Door Arjen Dieperink

LOCHEM - Op 1 januari 2019 woonden volgens het Centraal Bureau van Statistieken in ons land 2.189 honderdplussers. Dat waren er negen meer dan in 2018 en 36 minder dan in 2017. 85 procent van de honderdplussers is vrouw. De stand van honderdjarigen in de gemeente Lochem is volgens Marjon Baaij-van Dreumel,Communicatieadviseu van de gemeente Lochem: "Op 6 september 2019 zijn er in onze gemeente 8 inwoners van 100 jaar en ouder, waaronder mevrouw Groot Wesseldijk. Dat zijn 7 vrouwen en 1 man. De oudste inwoner is op dit moment 102 jaar. In oktober hoopt hij 103 te worden."

Op haar kamer in de Hoge Weide zat Johanna Groot Wesseldijk. Zij is samen met haar broer aan de Bremweg in Laren opgegroeid en ging naar de christelijke basisschool aan de Markeloseweg. Johanna Groot Wesseldijk: "Mijn man Hendrik leerde ik kennen met de dansmuziek tijdens de Meimarkt of Larense kermis. Dat weet ik niet meer zo. Vroeger kon je niet zoveel uitgaan als tegenwoordig."

Over haar gezondheid wil zij kwijt dat haar motoriek, terwijl ze haar medicijn zonder moeite uit een strip drukt, wel achteruit gaat. "Mijn ouders zijn ieders bijna negentig geworden, mijn broer werd 88 jaar. In 1940 ben ik getrouwd in het gemeentehuis van Laren en wij kregen twee dochters. Ik heb behalve mijn dochters ook nog acht kleinkinderen en vijf achterkleinkinderen. Wij woonden aan de Horstweg in Laren, boerderij heeft de naam Horst. In 2003 overleed mijn man."

Tot haar achtennegentigste reed ze nog auto. "Velen van mijn generatie zijn weggevallen. Ik heb nog een vriend van 102 jaar, Willem Peters. Hij woont aan de Laarkamp. Wij zijn beiden niet meer zo mobiel en zien elkander niet zo vaak. Ik zit nu vier jaar op de Hoge Weide. Mijn schoonzoon heeft de advertentie in de Berkelbode geplaatst. Hij vond dat er aan mijn honderdste verjaardag aandacht moest worden besteed" Haar hobby, houtsnijwerk, kan ze tegenwoordig niet meer uitoefenen. Zij wijst naar één van haar ingelijste werken. " Lezen doe ik nog wel" is haar reactie. Op de tafel ligt de Stentor.

"Zullen wij op het bankje bij de ingang de foto maken? ", is haar vraag. Kwiek staat ze op, controleert of ze de kamersleutel bij zich heeft en loopt met stevige pas achter haar rollator naar de ingang. Op de vraag welk geheim er is om honderd te worden, reageert ze vlot met de woorden: "Het is een gave, er is geen geheim om honderd te kunnen worden."

Meer berichten