De grote worsteling van Dimitri uit Laren

LAREN – In het Lochemse Laren woont Dimitri Arambatzis – zijn naam verraadt zijn achtergrond. Daar verblijft hij nu, deze hele zomer, in Griekenland, op bezoek bij zijn moeder. Maar geboren werd hij in Nederland en dat is de taal die hij spreekt, al verraadt dat beetje extra taalgevoel toch iets van zijn verre afkomst (”Grieken zijn poëtischer, vind ik”). Hij liet zijn taal landen in een boek over zijn leven tot nu toe (hij is in de vijftig): schetsen uit het leven van Sodimitriop, zijn artiestennaam. Het boek in één zin? “Een Griekse komedie met dramatische wendingen.”

Door Sander Grootendorst

Dat is de omschrijving van vriend en filosoof Robert-Jan Gruijthuijzen. Hij schreef mee aan het boek, beter gezegd: hij hield Arambatzis’ levensverhaal tegen het licht en noteerde wat hij zag en dacht. Zo eerlijk mogelijk; streng maar rechtvaardig. Diepzinning ook. “Robert-Jan is mijn intellectueelste vriend”, zegt Dimitri door de telefoon vanuit Griekenland. “Ik vroeg hem of hij een boek over mij wilde schrijven. Hij zei dat het mijn eigen verhaal moest zijn. Toen kwam hij op het idee om filosofische reflecties in het boek op te nemen.”

Het boek heet De vieze directrice. Méér dan een woordgrap. “Ik was altijd sterk en krachtig. Maar had wel een hele angstige jeugd. Mijn vader was niet oké. Mijn moeder bracht enigszins balans, ze gaf me wél de liefde die ik nodig had. Ik werd ouder, ging in dienst, ging werken. Ik kwam met nare vrienden in contact. Ik ben zelfs beschoten. Van alles en nog wat heb ik meegemaakt. Een vrouw, een directrice voor wie ik werkte, was heel manipulerend en geniepig. Veel mensen hadden er last van, ik ook. Ze bracht de angst die ik vroeger voor van mijn vader had weer tot leven.”

Woordgrappen
Zulke betekenisvolle woordgrappen staan vaker op Dimitri’s repertoire: “Met taal kun je veel dingen tegelijkertijd doen. Met een knipoog iets serieus zeggen en zo. Robert-Jan legt in het boek uit waarom en hoe ik het woord vies gebruik.” Nog zo’n taalspelletje zit bijvoorbeeld in zijn song, met videoclip, over Boer Nout – die niet begrijpt wat een burn-out is. “Grappig en toch ook niet grappig, want een burn-out is niet leuk.”

Het nummer heet Rust in de Achterhoek. Die slogan is op hem van toepassing: “Ik ben uit Utrecht naar de Achterhoek gevlucht. De natuur doet mij heel erg goed, ik ben er elke dag te vinden. Soms omhels ik een boom. Ik ben er begonnen mijn pijnen en angsten op papiertjes te schrijven. Niet met de intentie ze ooit te publiceren, dat kwam later pas.”  

Een boek schrijven is een metier apart, maar met zijn korte teksten, niet alleen songs, ook one-liners en andere mini-wijsheden, wist Sodimitriop al snaren te raken. Prompt kwam hij erachter dat er plagiaat werd gepleegd. “Ik schrok ervan. Vitens, het drinkwaterbedrijf, had mijn woorden in een reclamefilmpje gebruikt zonder naamsvermelding. Ik nam contact op en het werd gelijk offline gehaald. En meer dan dan: ik kreeg een schadevergoeding én mocht tegen betaling nieuwsbrieven voor ze gaan schrijven.”

Ook de GGD pleegde plagiaat, maar de gezondheidsdienst bood eveneens excuses, schadevergoeding en een opdracht aan: “Ze vroegen of ik een inspirerend verhaal wilde schrijven over wat ze zoal doen. Ook voor een mooi bedrag, al was het voor mij vooral een grote eer. Ik ben beide organisaties zeer dankbaar, want met de opbrengst kon ik een eigen bedrijfje opzetten. Dat heeft me kracht gegeven. Ik had een hele zware periode achter de rug. Ik kon de drukte niet meer aan, geen harde geluiden meer verdragen. Na mijn burn-out was, en is, alles me te veel. Ik kan zelfs niet meer naar natuurfilms kijken waarbij het ene dier het andere aanvalt.”

Knallen
Optreden als zanger en rapper, wat hij met heel zijn wezen zo graag doet, is voor hem tegenwoordig een flinke opgave. Maar hij zet door. “Ik ben bezig een programma te maken met acht of negen nummers, zodat ik drie kwartier op het podium kan knallen. De backing vocals zijn mijn houvast. Ik heb net een nieuw nummer uitgebracht: Je ziet ze vliegen. Samen met een zangeres uit Antwerpen, Maryona Smets. We hebben een fantastische klik.” Een optreden op 29 september in België staat al vast.

“Ook al ben ik nog steeds bijna elke dag in gevecht met mijn angsten, het gaat inmiddels een stukje beter met mij”, verzekert Dimitri – Sodimitriop – Arambatzis. Hij worstelt en komt boven. Met nieuwe muziek en met een nieuw boek.

Reactie
Co-auteur Robert-Jan Gruijthuijzen reageerde uitgebreid op enkele per e-mail gestelde vragen. Een greep uit zijn antwoorden:
“Dimitri heeft (een netwerk van) mensen nodig die hem kunnen voorzien in het verwezenlijken van de diepgewortelde wens naar erkenning en roep om aandacht. Maar op een dieper niveau denk ik dat we elkaar wel vertrouwen. Ik gun hem een goed leven en vanuit deze verantwoordelijkheid heb ik de opdracht naar de vraag wie Dimitri is zo serieus mogelijk proberen te nemen.”

“Ik heb zijn woorden, gebaren, emoties en denklogica een paar jaar lang diepgaand geanalyseerd, gesproken en tegenover de sociaal-politieke filosofie en theorieën gezet die ons gegeven zijn. Hierdoor heb ik ook enigszins afstand moeten bewaren van hem. En juist vanuit die afstand leer je iets kennen over de mens en zijn paradoxale en wispelturige karakter. Hoe meer ik schreef, hoe verder ik kwam, hoe verantwoordelijker ik me voelde tot het moment dat ik me zelfs afvroeg of Dimitri geholpen is met dit boek.” 

“Onze werelden liggen extreem ver uiteen. Ik heb bewust gezwegen over mijn eigen achtergrond, omdat ik vond dat de woorden centraal moesten staan - de inhoud en de analyses, maar niet mijn identiteit en achtergrond. Maar ik vermoed dat ik in alles het tegenovergestelde ben van Dimitri. En juist daarom koester ik onze relatie. Hij is de spiegel die mijn denken aanscherpt.”

Robert-Jan Gruijthuijzen & Sodimitriop: De vieze directrice. Van trauma naar waarheid. Eigen uitgave.

sodimitriop.nl

filosofie.gruijthuijzen.nl