Alle Propschool-kinderen zijn dichters

LOCHEM - Open je de website van de Meester G. Propschool in Lochem, dan lees je: “Vanuit een inspirerende leeromgeving onderzoekend, uitdagend en betekenisvol leren door creatief te denken.” Het lijkt wel een omschrijving van wat poëzie is. Dat idee wordt versterkt als je de leerlingen Veronique (11), Famke (10) en Mila (8) hoort vertellen over het project waar ze mee bezig zijn: “We maken een boek met gedichten en tekeningen. En dat gaan we echt uitgeven en verkopen.”

Door Sander Grootendorst

De drie nemen in het atelier-lokaal een half uurtje de tijd voor de boekpromotie. Het boek heeft nog geen naam, maar alle leerlingen, van alle groepen, doen aan het project mee, en uit zoveel creatieve kracht rolt vast een mooie titel. “In groep één maken de kinderen samen een gedicht, in groep twee en drie ook,” legt Famke uit. “In de andere groepen maken alle kinderen een eigen gedicht.” De poëzieproductie is klaar, uit de gemaakte tekeningen moet nog gekozen worden. Veronique pakte er een – uiteraard ook zelfgemaakte – poster bij, waarop het boek is afgebeeld met op de voorkant een vraagteken. Spannend! Binnenkort valt het besluit over de invulling. “Maar je kunt het boek wel al bestellen via boekpropschool@gmail.com.” De jonge dichters blijken ook commerciële talenten, Famke zegt: “Het gaat 19,99 euro kosten.” Die ene cent minder kan potentiële kopers net over de streep trekken…
En er is nóg een reden om je te laten overhalen: “Twee euro van elk verkocht boek gaat naar de organisatie My Book Buddy, zodat kinderen in Afrika ook kunnen lezen. De rest van het bedrag is voor de drukker er iedereen die eraan heeft meegewerkt.”
De belangrijkste reden om het boek aan te schaffen is natuurlijk de poëzie zelf. “We gaan nog nadenken over hoe we het presenteren,” zegt Veronique. Dat doen ze samen met juf Roos Pothof, die nauw betrokken is bij het project, maar bij het interview niet aanwezig kon zijn. Een eerste exemplaar voor een van de wethouders of de burgemeester? Wie weet. Het is uniek dat een Lochemse school een eigen dichtbundel op de markt brengt.
Mila, Famke en Veronique lezen ieder hun gedicht voor. Onder embargo, zoals dat heet. Het mag nog niet verklapt worden. Wat na de korte voordrachten wél al kan worden gezegd: de gedichten zijn alle drie top. Dat belooft wat voor de rest van het boek! Interessant dat er drie heel verschillende onderwerpen aan bod komen. Van persoonlijke ervaringen tot de oorlog in Oekraïne. Mila’s gedicht eindigt met het woordje ‘Plons!’ Eén keer raden waar het over gaat.

Veronique: “Johanneke ter Stege is bij ons op school geweest, ze vertelde hoe je gedichten kunt schrijven. Je ogen dichtdoen en dan opschrijven wat je ziet. Of aan de hand van een voorwerp, zoals een klok.” “Het kan iets in het echt zijn of in je fantasie,” zegt Famke. “Johanneke heeft ons ook nog geholpen bij het maken van de gedichten zelf. Dan zei ze: als je dat nou dáár zet, loopt het gedicht beter.” 

En, hebben de drie ook inspiratie om door te gaan met gedichten, als het boek eenmaal uit is?
“Ja, ik ga zeker meer gedichten schrijven,” zegt Famke. “Ik ook”, zegt Veronique. “Ik deed dat al, we hebben thuis veel dichtbundels, mijn moeder schrijft gedichten.” En Mila? “Ik zou willen doorgaan met gedichten, maar ik heb geen tijd.” Des te leuker dat er wél een gedicht van haar in het gedichtenboek van de Propschool staat. Het gaat over zwemmen. O, nu is het toch verklapt. Nou ja, dat maakt alleen maar nóg nieuwsgieriger…