Feestelijke viering fusie Protestantse kerken Gorssel/Epse en Eefde

EEFDE/GORSSEL – Met een beukennootje in zijn hand opent predikant Gertjan de Pender de viering van het samengaan van de Protestantse geloofsgemeenschap van Gorssel/Epse en Eefde afgelopen zondag. Het nootje staat symbool voor zijn hoop dat de ‘zaden van geloof ontkiemen en vruchtdragen’ binnen zijn nieuwe gemeenschap. Samenwerking tussen de gemeenten bestaat al sinds 2014, het officiële samengaan per 1 januari 2025 is een nieuwe stap, maar ook een noodzaak volgens de predikant.

Ontkiemen is het thema van de dag, wat tijdens de overdenking van predikant De Pender veelvuldig naar voren komt: “Zie, Ik ga iets nieuws verrichten, nu ontkiemt het”, citeert hij Jesaja uit het Oude Testament. Het geeft de hoop van de kerkleden weer: dat de nieuwe gemeenschap mag groeien tot een liefdevolle en toekomstbestendige gemeente.

Energiecrisis
Het samengaan komt na jarenlange samenwerking. Al in 2014 zijn de eerste zaadjes geplant: “Het begon met een eenvoudig kopje koffie tussen de voorzitters van de kerkenraden, waarna intensieve gesprekken en gezamenlijke initiatieven volgden”, zegt Eduard Groen, voorzitter van de kerkenraad. Elk van de dorpen had destijds een eigen kerk, al kwam hier een einde aan in 2022, toen de kerk in Epse dicht ging. Het was een tijd van hoge kosten en teruglopende ledenaantallen, niet in de laatste plaats veroorzaakt door de coronapandemie en de energiecrisis. Sinds dat jaar vinden de diensten gezamenlijk plaats, afwisselend in Eefde en Gorssel.

Door de jaren van samenwerking ontstond er meer samenhang tussen de geloofsgemeenschappen en grotere betrokkenheid bij de diensten, aldus Groen. Het bureaucratische proces achter de fusie was nog wel een uitdaging, van tijd tot tijd: “We noemden de nieuwe gemeenschap in eerste instantie de ‘Protestantse gemeente Gorssel/Epse en Eefde’. Maar we werden gecorrigeerd door het landelijke bestuur: het woordje ‘te’ miste. Dus nu zijn we de Protestantse gemeente tè Gorssel/Epse en Eefde.”

Van een noodzaak voor het samengaan van de gemeenschappen in 2025 wil Groen niet spreken, het is de conclusie van de jarenlange samenwerking. Hij geeft aan dat het wordt gedragen door beide gemeenten: “Het initiatief komt van onderaf, vanuit de gemeenschap zelf.” Hij benadrukt wel dat het mooier is om een volle kerk te zien, dan een dienst waar de kerkbanken maar half gevuld zijn.

Rotsige grond
Predikant De Pender zegt tijdens de overdenking daarentegen dat er wel sprake is van een ‘soort noodzaak’ voor het samengaan: “Beide gemeenschappen worden kleiner, er is minder draagkracht. Het lijkt soms of de zaden die worden gezaaid vallen op rotsige grond.” Toch benadrukt hij de mogelijkheid van groei met een referentie naar de Bijbelse teksten van Jesaja en Lucas: “Het gaat over iets kleins dat uitgroeit tot iets groots.”

Deze hoop komt terug in een jonge berkenboom die voorin de kerk staat. Het heeft drie stammen, één voor elk van de gemeenten. Aanwezigen worden uitgenodigd hier een kaartje in te hangen met daarop hun wens voor de toekomst van de gemeente. De wens van Henk Datema, nauw betrokken bij het samengaan van de gemeenschappen, zorgt voor instemmende knikken en opmerkingen onder de kerkleden: “Ik hoop dat de zaden gaan ontkiemen en dat er een volgende generatie klaarstaat voor de toekomst.”