Hoop gloort voor wallaby-baby Tinus

HARFSEN - De familie Langeler woont in het buitengebied van Harfsen is er maar druk mee. Om de vijf uur moet de baby-wallaby worden gevoed die door zijn moeder was verstoten. Maar Tinus, zoals het diertje is genoemd, doet het goed.

Door Arjen Dieperink

Al dertig jaar heeft de familie Langeler nandoes op hun erf lopen maar ook andere dieren zoals emoes en alpaca’s. In een hoek, ver van de openbare weg, zitten de wallaby’s, een kleine kangoeroesoort. Weinig voorbijgangers hebben de dieren in de gaten.

Buidel
“Dit is ‘m dan”: voorzichtig haalt Gerrie Langeler Tinus uit de doorzichtige plastic bak met handdoeken. De wallaby-baby zit ook nog in een linnen tas om het gevoel van de buidel na te bootsen. Boven de bak hangt een warmtelamp die gebruikt wordt om kuikens warm te houden. “Mijn Wim kwam de verblijfsruimte van de wallaby’s binnen en zag de baby liggen. Hij dacht dat het diertje dood was, maar dat was gelukkig niet zo. Hij nam Tinus tussen zijn kleren mee naar binnen en ging voor de verwarming zitten. Langzaam kwam er weer leven in.”

Wim knikt. “De moeder wilde het vijf maanden oude kind niet meer hebben en toen moesten wij het zelf doen. Wij hebben opgezocht welk voedsel zo’n dier in deze levensfase drinkt.” Terwijl Gerrie het beestje 20 milliliter laat drinken geeft kijkt Wim toe. “Dat moet iedere vijf uur met speciaal voedingspoeder dat men ook in de dierentuinen aan de wallaby-baby’s geeft. Omdat het beestje ook z’n behoefte moet doen hebben wij bij de dierenspeciaalzaak Van Aalst in Lochem speciale luiers gekocht waar het staartje doorheen kan. Maar we moesten wel het gaatje in de luier aanpassen omdat jonge honden een dikkere staat hebben”, zegt Gerrie lachend.

Op de vraag hoe lang ze Tinus, die vorige week 700 gram woog, nog moeten blijven voeren zegt het echtpaar: “Nou, reken maar op nog zeven maanden, maar zodra Tinus hooi en speciale brokken mag gaan eten wordt het gemakkelijker.” Het blijft nog even spannend of het diertje het zal halen, maar zijn de vooruitzichten zijn goed. “Ze worden wel  vijftien jaar oud”, laat Wim tenslotte weten.